सेतो रगत - सपनाको दोष

घडि हेरेको रातको २ बजि सक्या , जताततै सुनसान , किबोर्डको टुक-टुक बाहेक सबै सन्नाटा । एक गिलास पानी खाएर ब्लान्केट मा लुटुपुटु परे । दिन भर गरेका सबै राम्रा नराम्रा काम याद गर्दै थिए । कति बेला भुस भए अत्तोपत्तो छैन ।

सायद अर्कै दुनिया मा पुगिसके । ठाउ नौलो थियो, बनजन्गल नौलो , हावापानी नौलो , मानिस हरु सबै नौला । कता-कता PK को अमीर खान जस्तो लाग्न थाल्यो । गाउ डुल्दै गए । सबै सँग चिनजान गर्न थाले ।त्यो गाउका लोभ लाग्दा पुतलि हरु सँग नि चिनजान भो।

एउटि थिइ काटि-कुटि गुलाब जस्ति । दोस्ति गरे अनि गाउ घुम्न निस्किए त्यै पुतलि सँग गफ गर्दै । गाउ सबै घुम्दा घाम ले क्षितिज बाट हात हल्लाउदै थियो । दोस्ति कति बेला मायालु बन्न पुग्यो हेक्का छैन । मिठा-मिठा गफ गर्दै बस्यौ । उसको कम्मर मा मेरा हात हरुले सुम्सुम्याउदै थिए।सायद फुलको पनि जवानिको रस पसिसकेको थियो अनि भमरा त्यै रस चुस्न लाई आतुर। बोल्दै गरेका ओठ हरु पुगेछन दोस्ति निभाउन। जवानि ले उन्मत्त ओठ हरु कुस्ति खेल्दै थिए । ओठ हरुको कुस्ति लाइ साथ दिन हातहरु आतुर थिए । कम्मर को टिसर्ट बाट भित्र छिरेका हात हरु सुम्सुम्याउदै गर्दा भित्रि कपडाको तुनामा अल्झिए। एक्लै फुकाउन गारो भयो। उनले साथ दिइन , सजझै फुस्कियो। गुलाबको फुल सोचेर रस चुस्दै थिए , कमिना हात हरु ले फल भेट्याएछन । कोमल ति फल हरु सुम्सुम्याउदा उनको हालत बेहोसि को थियो। सबै सुम्पिदिइन अन्जान भमराको नाम मा। बाध्यताले पिरोलिएको भमरा कसरि नाइ भनोस । एक-एक गर्दै फुलको पत्र हरु निकाल्न थाल्यो।एकै छिनमा फुल पुरै नान्गियो। उत्तेजना ले रन्थनियको भमरा आफ्नो "पुन्केशर लाई स्त्रिकेशर " भित्र सुम्पिदियो।

केहि बेर मा फुल रगताम्य भयो अनि भमरा पनि। गुलाब रातो रगतले, भमरा सेतो । भमराले आफ्नो सेतो रगत फुलको शरिर भरि छरिदियो ।

अचानक चिसो-तातो महशुश भयो । आखा अचानक खुल्न पुगे। फुलको शरिरमा छर्केको सेतो रगत ले बिचरा मेरो कट्टु भिझेछ।

Via - Karan Neupane